كلبه ی دوستي


	تنها ترین تنهایی منم ... تقديم به کساني که بي هيچ جرمي آهسته تر از ياس به خواب رفته اند ... امشب باران به ميهماني چشمانم آمده ... خسته ام خسته از همه کس و همه چيز حتي از نفس کشيدن... امروز عقربه هاي ساعت حادثه را برايم به تصوير کشيدند ... اکنون من با خاطرات نفس گرفته ات زندگي را با آه سردي مي نوازم خدا يا ما کجاييم ؟ قرار چکار کنيم ؟ کجا بريم ؟ چقدر بايد اينجا بمونيم ؟ کي دوره ي حبس تموم میشه؟ چه مي دونم زجر کش شدن مون تموم ميشه ؟ خدايا انجا هم اينجوريه ؟ انجا هم اينهمه بدبختي داره ؟ اينهمه از خود از ديگران بيگانگي داره ؟ واي واي خدايا ! چه حس بدي دارم لعنت به همه ي اين آفريده هاي جاهلت خود خواهت مغرورت ...که قطعا يکيش هم خودمم نمي خوام ديگران رو متهم کنم بشنو از این غم که از غمها جداست راز مه رویان اسرار خداست دل حدیث عشق پر خون میکند غم حدیث عشق و مجنون میزند تب در این وادی به می نی میزند راز مصلوبان این دی میزند راز مصلوبان این ره هم نداست همندای بی صدای رهنماست رهنما از دیر عشاقان جداست رهنما خود عشق و عاشق بی صداست عاشق این دیر از غمها رهاست غم اسیری خواهد و این بی بهاست عاشق این ره تو میدانی؟ نمی دانی کجاست عاشق این ره در این دنیا فناست عشق را بستر در این وادی نمید انی بهاست عشق را گر یافتی دنیا سرای بی بهاست عاشق این ره ز عاشقهای این سامان جداست عشق از اسرار فرار خداست عاشقان را تا بدیدی در غم عشقی اسیر گفتگو کن تا بیابی سر این رویا مگیر زاهدی دیدم در این ره رهنمایی سخت گیر گفتمش ره از کجا بردی در این سامان مگیر رهنمای دیر را در این جهان افتاده بین رهنمای غیر را در این سرا بنگر نبین گفت در سودای دیرش رهنمای بی سرم از نگارستان جامش دم به دم می می زنم در نگارستان عاشق راز علتها خطاست از بهار عشق تا اسرار حق سیر و صفاست از دل عاشق به جانها نقطه هاست از دم عاشق به تنها بی صداست از غم این عشق تن جان میدهد از سر این عشق دل هم میرود نازنينـــــــــــــــــــم ! بي تو اينجا نا تمام افتاده ام پخته اي بودم که خام افتاده ام گفته بودي تا که عاقلتر شوم آه ، مي خواهي مگر کافر شوم من سري دارم که مي خواهد کمند حالتي دارم که محتاجم به بند کاشکي در گردنم زنجير بود کاشکي دست تو دامنگيربود عقل ما سرمايه دردسر است من جهان را زير وبالا کرده ام عشق خود را در تــــــو پيدا کرده ام من دگر از هر چه جز دل خسته ام عهد ياري با دل دل بسته ام بر لب تو خنده مجنوني امخنده تو رنگي از دلخونيم باز هم با نام تو افسا نه اى گلريز شد باز هم در سينه ام عشق تو شور انگيز شد باز هم همراه بوى ميخك و محبو به ها خاطراتم پر كشد با ياد تو در كوچه ها باز هم وقتى نگاهت گيرد از من فاصله ديده ام مى بارد اما نم نم و بى‌حوصله باز قلب پنجره بر روى‌من وا مى شود باز هم پروانه اى در باغ پيدا مى شود باز هم لاى‌كتابم مى‌نهم يك شاخه ياس مى‌كنم بهر پيامى قاصدك را التماس باز هم در هر شفق دلتنگ و دلگير مى‌شوم باز هم با ياد تو سر شار رويا مى‌شوم روزي تمام احساسات آدمي گرد هم جمع مي شن و قايم موشک بازي ميکنن ديوانگي چشم ميذاره همه مي رن قايم ميشن تنبلي اون نزديکا قايم ميشه حسادت ميره اون ور قايم ميشه عشق مي ره پشت يه گل رز ديوانگي همه رو پيدا مي کنه به جز عشق حسادت عشق رو لو ميده و به ديوانگي ميگه که رفت پشت گل رز عشق نمياد بيرون ديوانگي هرچي صدا مي زنه عشق بيا بيرون ديوانگي هم يه خنجر ور ميداره همينطور رز رو با خنجرش مي زنه تا عشق پيدا بشه يک دفعه عشق ميگه آخ چشمو کور کردی ديوانگي اشک مي ريزه به دست و پاي عشق بهش مي گه من چشم تو رو کور کردم تو هر کاري بگي من انجام ميدم عشق فقط يک چيز از اون می خواد بهش مي گه با من هم درد شو از اون وقت به بعد ديوانگي هم درد عشق کور شد و بس زندگی گل زردی است به نام غم فریاد سیاهی است به نام آه رشته کوهی است به نام آرزو و رودخانه ای است به نام عشق که به دریای صفا می ریزد زندگی یعنی عشق، محبت، امید و آرزو که در آخر به بیابانی به نام وداع منتهی می شود گذشت لحظه هاي با تو بودنو در پاييز عشقماننامي از دوست داشتن باقي نماندچقدر زودگذر بود قصه من و توو در آنروز که دست بي رحم تقديردرو کرد گندمزار دلهايمان راو تهي شد همه جا از عطر گل عشقو در کوچ پرنده هاي غمگيندر آن کوير آرزوشاعري دل شکسته و تنهامي نوشت شعري به ياد با هم بودن هاشعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنهاقطره اشکي به ياد همه خاطره ها .... دوستت دارم به وسعت هر چه بی انتهاست و برایت روزهایی به سپیدی گلهای یاس آرزومندم. مثل آسمون که تنها امیدش چند تا ستاره ست دیدن برق نگاهت واسه من عمر دوباره ست. کوتاه ترین فاصله برای گفتن دوستت دارم یه لبخنده یه دنیا لبخند برای تو... بی تو زندگی برایم هیچ و با تو زندگی برایم آغاز زیستن سبدی از گل عشق تقدیم تو... نوشته های روی شن مهمان اولین موج دریا هستند ولی... حکاکی های روی سنگ مهمان همیشگی تاریخ اند تو حک شده روی قلب منی. کاش امتداد لحظه ها تکرار دوباره با تو بودن بود.... *منتظر نظرات قشنگتون هستیم* امروز روز ما شدن است و فردا روز تنها شدن ... امروز روز پروانه شدن است و فردا روز سوخته شدن ... امروز روز خاطره شدن است و فردا روز فراموش شدن ... امروز روز فدا شدن است و فردا روز فنا شدن ... امروز روز بهار شدن است و فردا روز پاييز شدن ... امروز روز خواب شدن است و فردا روز خراب شدن ... امروز روز منتظر شدن است و فردا روز خسته شدن ... امروز روز قصه شدن است و فردا روز غصه شدن ... امروز روز بيست شدن است و فردا روز نيست شدن ... امروز روز مرد شدن است و فردا روز نامرد شدن ... امروز روز آشنا شدن است و فردا روز غريبه شدن ... امروز روز داد شدن است و فردا روز بيداد شدن ... امروز روز ترانه شدن است و فردا روز مرثيه شدن ... امروز روز همنفس شدن است و فردا روز در قفس شدن ... امروز روز اول شدن است و فردا روز آخر شدن ... امروز روز گل شدن است و فردا روز خار شدن ... امروز روز عاشق شدن است و فردا روز بيزار شدن ... \|+\| نوشته شده توسط sajjad & saeed در جمعه 4 اردیبهشت1388 \|